از ازل بر لب ما زمزمهی «یا زهراست»
از ازل بر لب ما زمزمهی «یا زهراست»
کارمان خورده گره، واشدنش با زهراست
ما مُحبّیم و یقین «اُمّ اَحبّا» زهراست
چه نشستی؟! که جهان یکسره زهرا زهراست
علت خلق دو عالم، به خدا، فاطمه است
هرکجا مینگرم، نور هدی فاطمه است
شیعه و عهد سرِ عشق نبستن؟ هیهات
شیعه و این همه در خویش شکستن؟ هیهات
رشتهٔ مِهر از این خانه گسستن؟ هیهات
فاطمی بودن و در خانه نشستن؟ هیهات
فاطمیه است که آغازگر کربلاست
منشین! فاطمه خود منتظر عاشوراست
سَر، در این معرکه گیرم برود، گو برود
دشمن از کین جگرم را بجَوَد، گو بجَوَد
با سُمِ اسب تنم را بدود، گو بدود
پیکرم خاک بیابان بشود، گو بشود
من محال است که از روضه گریزان بشوم
میروم روضه که رزمندهٔ میدان بشوم
شده بر سینهٔ من مُهرِ محبت منقوش
پرچم روضه عزیز است، کشیدم بر دوش
طعنه زد دشمن و من پنبه نکردم در گوش
یارب این سینه تنور است، مبادا خاموش
چشم ما در غم زهراست، خدایا گریان
دستمان را به عَلَمهای مُحرّم برسان
شاعر: محسن ناصحی
کارمان خورده گره، واشدنش با زهراست
ما مُحبّیم و یقین «اُمّ اَحبّا» زهراست
چه نشستی؟! که جهان یکسره زهرا زهراست
علت خلق دو عالم، به خدا، فاطمه است
هرکجا مینگرم، نور هدی فاطمه است
شیعه و عهد سرِ عشق نبستن؟ هیهات
شیعه و این همه در خویش شکستن؟ هیهات
رشتهٔ مِهر از این خانه گسستن؟ هیهات
فاطمی بودن و در خانه نشستن؟ هیهات
فاطمیه است که آغازگر کربلاست
منشین! فاطمه خود منتظر عاشوراست
سَر، در این معرکه گیرم برود، گو برود
دشمن از کین جگرم را بجَوَد، گو بجَوَد
با سُمِ اسب تنم را بدود، گو بدود
پیکرم خاک بیابان بشود، گو بشود
من محال است که از روضه گریزان بشوم
میروم روضه که رزمندهٔ میدان بشوم
شده بر سینهٔ من مُهرِ محبت منقوش
پرچم روضه عزیز است، کشیدم بر دوش
طعنه زد دشمن و من پنبه نکردم در گوش
یارب این سینه تنور است، مبادا خاموش
چشم ما در غم زهراست، خدایا گریان
دستمان را به عَلَمهای مُحرّم برسان
شاعر: محسن ناصحی
نظرات