میگن پهلو شکسته رفتی آقا
به سوی مادر پهلو شکسته
میگن باز روضه زهرا گرفتی
ولی با پیکر در خون نشسته
همین جا مقتل زهرا میخوندیم
حدیث کوچه و دیوار و سیلی
شده حالا همین‌جا مقتل تو
به بازوی کبود و روی نیلی
همین جا گفتیم از آتیش و از دود
تو روضه یاس پرپر داشت می‌سوخت
بازم نامردا با آتیش رسیدن
بازم دیر اومدیم در داشت می‌سوخت
(اشاره به شعر دیر آمدم در داشت می‌سوخت )
همین جا با شهیدا گریه کردیم
نگامون غرق اشکای تو میشد
میون گریه چشمامون همیشه
فقط محو تماشای تو میشد
شب قَدرت شبای فاطمیه
کجای روضه‌ها حاجت گرفتی؟
شهادت نامه‌تو از دست زهرا
میون گریه‌ی حسرت گرفتی
میسوزم لحظه لحظه واسه اون دم
که لب تشنه زیارت‌نامه خوندی
تموم دلخوشیم اینه که آقا:
سلام ما رو به زهرا رسوندی
شهادت بهترین تقدیره اما
یه شور و شوق دیگه تو دل ماست
دعای اصلی ما بعد روضه
شهادت نه، تقاص خون آقاست
شهادت آرزوی اولم نیست
اگرچه بی شهادت من میمیرم
ولی میخوام بجنگم تا به آخر
تقاص خون آقامو بگیرم

شاعر: دکتر محمدمهدی سیار