با هم صدا کردند ماتم های عالم را
وقتی جدا کردند همدم های عالم را
از عطر یاسم بادهای باغ های دور
از یاد می بردند مریم های عالم را
تا صبح بر گلبرگ زردش اشک خواهم ریخت
شرمنده خواهم کرد شبنم های عالم را
انگار یکجا بر سرم آوار می کردند
تیغ تمام ابن ملجم های عالم را
من پشت پرچین بهشت کوچکم دیدم
هیزم به دوشان جهنم های عالم را
ماهم هلالی میشد و من در حلولی سرخ
می دیدم آغاز محرم های عالم را

شاعر: دکتر محمدمهدی سیار