اربعین هم رسید ای رفقا
اربعین...موعد همیشه‌ی ما...
جمعمان جمع بود، او هم بود...
شمع جمع و تسلّی غم بود
از پس پرده‌های اشک، مدام
محو او می‌شدیم، محو امام
از شهادت که اسم می‌آمد
اشکش آتش به جانمان می‌زد
اشک در چشم او که می‌لغزید
دل ما هم عجیب می‌لرزید
نکند...نه...نگو....خدا نکند!
التفاتی به این دعا نکند
او دعایش شهادت و ما آه
ما فدایش شویم یا الله!
دیدی آخر دعای او چربید؟!
دیدی آخر به هر چه خواست رسید؟
اربعین شد یتیم‌های علی!
جاده مانده‌ست و رد پای علی
اربعین شد، ببین که جا ماندیم
او به مولا رسید و ما ماندیم
او برای همیشه از تهران
رفته و مانده‌ایم ما حیران
چاره این درد می‌شود؟ اصلا!
داغ او سرد می‌شود؟ ابدا!
راهش از یاد می‌رود؟ حاشا!
عشق بر باد می‌رود؟ کلا!
آه این اربعین شما آقا!
می‌شوی نایب‌الزیاره‌ی ما
آرزومند کربلای حسین!
هستی‌ات ریختی به پای حسین
شد بهشتت نظر به روی حسین
سرنوشتت سفر به کوی حسین
از سوی ما هم ای بریده گلو!
«السلام علی الحسین» بگو
هم سلامی به حضرت زهرا
برسان ای شکسته‌پهلوی ما!
اربعین است و سوی پیکر او
بازگردانده می‌شود سر او(۱)
شام هجرانمان سحر گشته
سرِِ بر نیزه رفته برگشته!
سرِ قرآن به‌نیزه‌خوانده رسید!
سرِ خونین‌ به‌طشت‌مانده رسید!
سر غم‌های بیکران دیده
سرِ ضربه ز خیزران دیده
هر چه خاکستر است پاک کنید
غسلِ اشکش دهید و خاک کنید!
زخم‌ها تازه‌اند، صبر کنید
آه، آرام نبش قبر کنید
گیرد آرام عاقبت سر او
در کنار علیِّ اصغر او

شاعر: دکتر محمدمهدی سیار

-----------------------------------
۱. الآثارالباقیه، ابوریحان بیرونی: فی العِشرینَ رُدَّ رَأسُ الحُسَینِ علیه السلام إلى مَجثَمِهِ حَتّى دُفِنَ مَعَ جُثَّتِهِ ، وفیهِ زِیارَةُ الأَربَعینَ، و هُم حَرَمُهُ بَعدَ انصِرافِهِم مِنَ الشّامِ.

در روز بیستم ماه صفر ، سرِ حسین علیه السلام به جایگاهش باز گردانده شد تا با پیکرش به خاک سپرده شود و «زیارت اربعین» هم در این روز است . اهل حرم حسین علیه السلام هم در بازگشت از شام [با آن سر] بودند .