داغی گذاشتن رو دلم
که بیشتر از باورمه
چطور باید قبول کنم؟
وداعِ با رهبرمه
علاجم دیگه ناله و گریه نیست
با این غم هزار بار بمیرم کمه
چطور باید آروم بشم وقتی که
عزادار شده مهدی فاطمه
همه زندگیمو فدا می‌کنم
فقط واسه یک لحظه خندیدنش
دیگه رفته و مونده روی دلم
برای ابد، حسرت دیدنش
خداحافظ رهبر خوبم

مبارکه رهبر من
به کربلا رسیدنت
شک ندارم امام حسین
اومد برای دیدنت
چقد مثل ارباب شدی آخرش
بمیرم عبای تنت خاکیه
لبِ روزه‌دارت نخورده به آب
بمیرم چرا پیرهنت خاکیه؟!
رسوندی خودت رو به این قافله
رسیدی به مولا، شبیهِ حبیب
بخون روضه‌خون روضه‌ی مقتلو
که می‌سوزم از داغِ شیب الخضیب
خداحافظ یارِ روح الله

باور نمی‌کردم یه روز
تشییعِ آقامو بیام
پشت سر تابوت تو
آب می‌ریزم با گریه‌هام
خداحافظ ای شوق دیدار بیت
خداحافظ ای خطبه‌های علی
تو رفتی و گفتی همه زندگیم
فدای حسین و فدای علی
خداحافظ ای مهربونْ رهبرم
خداحافظ ای روضه‌خونِ حسین
تو لب‌تشنه رفتی که ثابت کنی
نمی‌ارزه دنیا بدونِ حسین
خداحافظ رهبر امت

شاعر: فائزه امجدیان