«میزنه قلبم
برای داغ رهبرم، امون از این غم»

الان کجایی؟
شک ندارم که مهمونِ، امام رضایی
یا شایدم با حاج قاسم، تو کربلایی
خدا می‌دونه شایدم، کنار مایی

صاحبْ‌علم نیست
برای روز بدرقه‌َت، دل تو دلم نیست
آدم اگه بمیره از غم تو کم نیست
نشون دادی که مقصدت غیر حرم نیست

نمیشه باور
چجوری من بیام واسه، تشییع رهبر
دیدی نشد برات بشم، علیِ اکبر
سپر تو چرا نشد، این تن و این سر

شادی کدومه؟!
غم نبودنت هنوز، بغض گلومه
خیره شدم به عکس تو، که رو به رومه
دعا بکن شهید بشم، این آرزومه

کجایی آقا؟
بیا که عطر چفیه‌هات پیچیده اینجا
بیا خودت به قلبمون بده تسلّا
بیا یتیم نوازی کن شبیه مولا

ادامه داری
مگه میشه که ما ها رو، تنها بذاری
تو جان‌فدای راهِ سرخ انتظاری
کی میگی رفتی؟ تو هنوز ادامه داری

مثل خمینی
جواب هل من‌ناصرِ، امام حسینی
شهید راه مقتدایِ عالمینی
خون تو رمزِ نهضتِ، امامْ خمینی

خدانگهدار
روز ظهور منتقم، وعده‌ی دیدار
دوباره برمی‌گردی با حیدر کرار
علمِ تو زمین نیفتاده علمدار

شاعر: فائزه امجدیان