سلام ای حقیقت بی‌نشان
آجرک الله امام زمان
پاسخ هر ناله ی زهرا سلام
ای فرج اصلی دنیا سلام
سلام ای که بی تو ما سوختیم
چشم به امر فرجت دوختیم
باغ جهان بی تو بهاری نداشت
غیر گل گریه و زاری نداشت
یا که بیا جلوه نما در نظر
یا که بیا ما را با خود ببر
بیا که دل خسته از عالم شدیم
کم بودیم و باز هم کم شدیم
گفتم این فاصله را کم کنم
با تو سلامی به محرم کنم
ماه پر از آه دمادم سلام
ماه خدا ماه محرم سلام
رحمت باران به کویر آمدی
زود نرو حال که دیر آمدی
سوی تو با حال خراب آمدم
خشکم و با چشم پر آب آمدم
این همه را مردم تا آمدم
از وسط حادثه‌ها آمدم
ببین که با موی سپید آمدم
با غم آقای شهید آمدم
رفت در آغوش تو مأوا کند
هستی خود را هبه بر ما کند
رفت که بیداری دوران شود
قافله سالار شهیدان شود
رفت که دلتنگ هوایش شویم
دلتنگ لحن رسایش شویم
ای دل از آن قامت رعنا بگو
از پسر حضرت زهرا بگو
بگو که در روضه چه بی تاب بود
گریه کن ماتم ارباب بود
پیرهن عرش مقیم السلام
با شهدا آمده‌ایم السلام
گرچه از این حادثه‌ها خسته‌ایم
دل به تو و روضه تو بسته ایم
ای همه ی تاب و تب ما حسین
ای پسر حضرت زهرا حسین
ای لب خشکیده تو داغ ما
نخل جگر سوخته کربلا
گرچه پر از داغ است دل‌ها همه
فرق کند قصه تو با همه
بر تن ما زخم پیاپی نرفت
هیچکس از ما به روی نی نرفت
هیچکس از ما به اسارت نرفت
خیمه ما چون تو به غارت نرفت
در دل تو هزار افسوس بود
تا دم آخر غم ناموس بود
ای تن صد پاره سلام علیک
ای به نی آواره سلام علیک
ای بدن مثله چه شد دخترت
همسفر شمر شده خواهرت
اذن بده گریه کنم از غمت
از غم آوارگی مسلمت
گفت نیا ای پسر فاطمه
در دل من نیست جز این واهمه
نیزه پهلوت زنند از جفا
چنگ به گیسوت زنند از جفا
اگر میای به سوی کربلا
بیا ولی بدون زینب بیا
اگر می‌آیی گل حیدر بیا
بیا ولی بدون اصغر بیا

شاعر: رضا شریفی