مظلوم، هیأتی که به آتش کشیده شد
قرآن، امانتی که به آتش کشیده شد
"باز این چه شورش است که در خلق عالم است"
خوش‌خط کتابتی که به آتش کشیده شد
مردم امامزاده به آتش نمی‌کشند
افسوس، حرمتی که به آتش کشیده شد
کشتند، چون مغازه‌ی خود را نبسته بود!
حیف از نجابتی که به آتش کشیده شد
آتش‌نشان وظیفه‌اش آتش نشاندن است
آه از رشادتی که به آتش کشیده شد
آن غنچه‌ی دوساله گناهش مگر چه بود
نازک‌لطافتی که به آتش کشیده شد
پروانه شد زنی که پرستار بود و سوخت
در کنج غربتی که به آتش کشیده شد
وجدان، معلمی که به پای وطن نشست
ایمان و غیرتی که به آتش کشیده شد
فردا گلایه را به ابالفضل می‌برد
آن قدّ و قامتی که به آتش کشیده شد
ای در صفوف شیردلان ایستاده‌ها
برجاست وحدتی که به آتش کشیده شد
دیگر زمان زمان نشستن به خیمه نیست
اتمام حجّتی که به آتش کشیده شد

شاعر: مهدی جهاندار