هرکجا صحبت غیرت، بنویس ایرانی
هرکجا حرف شجاعت، بنویس ایرانی
شرف و عزّت و آزادگی و استقلال
فرّ و فرهنگ و هویّت، بنویس ایرانی
پلّه در پلّه بلندای رسیدن ماییم
واژه در واژه، به قوّت بنویس ایرانی
"جنگ هفتاد و دو ملّت همه را عذر بنه"
وحدت امّت و ملّت، بنویس ایرانی
کیست این لرزه بر اندام ستم افکنده؟
پرچم عدل و عدالت، بنویس ایرانی
به صلابت، به رشادت، به شهامت مشهور
به قنوت و به قناعت، بنویس ایرانی
"یارب از ابر هدایت برسان بارانی"
زیر آن بارش رحمت بنویس ایرانی
علم و دانش اگر آنسوی ثریّا باشد
در پی‌اش تا ابدیّت بنویس ایرانی
پای جامانده، کف دستِ علمداران شد
مرحبا اینهمه همّت، بنویس ایرانی
سقف بشکاف اگر طرح نو انداخته‌ای
بشِکاف و به‌صراحت بنویس ایرانی
"آنچه خود داشت ز بیگانه تمنّا"... هرگز
که به بیگانه چه‌حاجت، بنویس ایرانی
گرچه باطل دوسه‌روزی جوَلانی دارد
وارث حقّ و حقیقت، بنویس ایرانی
هفت‌خوان را گذراندند و تهَمتن گشتند
یَل میدان لیاقت، بنویس ایرانی
وقت بیدار شدن با لگد دشمن نیست
سردرِ شهر بصیرت بنویس ایرانی
ای سگ وحشی هار! از چه به خود می‌پیچی؟
بگریز و سر فرصت بنویس ایرانی!
می‌توانیم... به امّید و به ایمان سوگند
می‌توانیم... به جرأت بنویس ایرانی

شاعر: مهدی جهاندار