یه رحمی کن به دل من / که خونه
نذار حسرت به دل من / بمونه
خواهرمو این همه راه / اومدم تو رو ببینم
یادته برادرامو / مونده داغشون رو سینه‌م
دیدم هجوم دشمنا رو
دیدم همۀ روضه‌ها رو
دیدم توی راه کربلا رو
رضاجان
هفده روزه که بیمارم / از این داغی که دیدم
هفده روزه عزادارم / از دنیا دل بریدم

فقط مونده برام از تو / یه نامه
که هفده روزه جلوی / چشامه
درد و داغ این جدایی / خیلی قلبمو سوزونده
بغضِ من شکسته اما / چیزی از صدام نمونده
چشمام به دره روز آخر
تا اینکه بیای ای برادر
تنها و غریب مونده خواهر
رضا جان
توو این روزا مثه زهرا / افتادم بین بستر
همنام مادرم بودم / عمرم شد مثل مادر

بذار باشم زیر سایه‌ت / همیشه
برام جایی حرم تو / نمی‌شه
از لقبت می‌شه معلوم / سرّ فِداها ابوها
بین ضریح تو پیداست / مرقد خاکی زهرا
ای خاک تو علامه‌پرور
ای شافعۀ روز محشر
ای دختر زهرا و حیدر
یا معصومه
هر شب دور ضریح تو / پر می‌شه از فرشته
مَن زارَها لَهُ الجنَّة / یعنی اینجا بهشته

شاعر و نغمه پرداز: حجت الاسلام محمدرضا رضایی