آبی نبود توو خیمه‌ها
پشت سر تو آب بریزم
حتی نشد توو قتلگاه
گریه کنم برات عزیزم
حالا تو رو نیزه‌ای، دست ما رو بستن به هم با طناب
آب می‌دن به بچه‌ها، حرمله می‌خنده به اشک رباب
شب و روز، نمک روی جراحت دلمه
می‌بینم، اون‌که تو رو کشته مقابلمه
حسین جان، خنده‌ی قاتل تو قاتلمه
شب و روز
حسین جان، سرت روو نیزه‌ها پناه منه

قلب سیاهشون برا
مال حرامیه که خوردن
هر کی یه سهمی برد ازت
خون تو رو حلال شمردن
غارت پیراهنت، شد ابتدای غارت خیمه‌ها
بجدل ابن سلیم، اومد برای غارت خیمه‌ها
آتیش زد، هم به حرم هم به دل خواهرت
بمیرم، دیدم توی دستشه انگشترت
منو کشت، رد عقیق به صورت دخترت
منو کشت
حسین جان، سرت روو نیزه‌ها پناه منه

ما توی دنیا گم شدیم
شما به آسمون رسیدید
دیدید که دوریم از شما
ما رو کنارتون کشیدید
جوری روضه اومدید، کسی منیّت شما رو ندید
می‌شه یادمون بدید، حرفی که به حضرت زهرا زدید
چی می‌شه، امشب دعای ما اجابت بشه
الهی، آخر کار ما شهادت بشه
حسین جان، نذاری این دعا یه حسرت بشه
حسین جان
الهی آخر کار ما شهادت بشه

شاعر و نغمه پرداز: حجت الاسلام محمدرضا رضایی

-------------------------------------------------------------------------------
«وأخذ خاتمه بجدل بن سليم الكلبي لعنه الله ، فقطع إصبعه مع الخاتم ، وهذا أخذه المختار فقطع يديه ورجليه وتركه يتشحط في دمه حتى هلك»
الملهوف على قتلى الطّفوف، السيد بن طاووس، ص 178