جز آرزوی وصل تو یک‌دم نمی‌کنم
یک‌دم ز سینه مهر تو را کم نمی‌کنم
ای آن‌ که سربلند مرا آفریده‌ای
جز پیش آستان تو سَر، خَم نمی‌کنم
گر در ازای عشق، غم عالمم دهی
با عالمی معاوضه این غم نمی‌کنم
جز راه پاک دوست یقیناً نمی‌روم
جز انتخاب عشق مسلم نمی‌کنم
چون آتش فراق تو را آزموده‌ام
خوف از عذاب سخت جهنم نمی‌کنم...
آن شمع خامُشم که به شب‌های بی‌کسی
حتی هوای گریه نم‌نم نمی‌کنم
داروی درد هجر حبیب است، بس کنید
من از طبیب خواهش مرهم نمی‌کنم
حیران از این تغافل خویشم که زادِ راه
گاهِ سفر شده‌ست و فراهم نمی‌کنم

شاعر: سیدحسن حسینی