(بند چهلم): اللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُکَ لِکُلِّ ذَنْبٍ دَعَتْنِی الرُّخْصَهُ فَحَلَّلْتُهُ لِنَفْسِی وَ هُوَ فِیمَا عِنْدَکَ مُحَرَّمٌ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْهُ لِی یَا خَیْرَ الْغَافِرِینَ.

ترجمه: بار خدایا ! از تو آمرزش میطلبم برای هر گناهی که راحت طلبی در آن انگیزه ی من شد تا آن را برای خود حلال دانستم، در حالی که نزد تو حرام بود؛ پس بر محمد و آل محمد درود فرست و این گونه گناهم را بیامرز ای بهترین آمرزندگان!


از دست نفس سرکش، عمری‌ست در ستوهم
بال دلم شکسته، زخمی‌ست بال روحم
انگور دیدم اما، فکر شراب کردم
نان حلال خود را ، خرج حرام کردم
یا رب الهی العفو، یا رب الهی العفو

شاعر: یوسف رحیمی