(بند چهل و چهارم): اللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُکَ لِکُلِّ ذَنْبٍ لَمْ یَطَّلِعْ عَلَیْهِ أَحَدٌ سِوَاکَ وَ لَا عَلِمَهُ أَحَدٌ غَیْرُکَ وَ لَا یُنْجِینِی مِنْهُ إِلَّا حِلْمُکَ وَ لَا یَسَعُهُ إِلَّا عَفْوُکَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْهُ لِی یَا خَیْرَ الْغَافِرِینَ.

ترجمه: بار خدایا ! از تو آمرزش میطلبم برای هر گناهی که هیچ کس جز تو از آن آگاه نشد، و کسی غیر تو آن را ندانست، و جز حلمت مرا از آن نجاتی نیست و غیر عفوت چیزی فراگیر آن نیست؛ پس بر محمد و آل محمد درود فرست و این گونه گناهم را بیامرز ای بهترین آمرزندگان!


ای با خبر ز حالم، پیداست حال و روزم
جا دارد از هراسِ خشم تو من بسوزم
اما تو مهربانی، اما تو پرده‌داری
این بار هم گذشتی، با عفو و بردباری
یا رب الهی العفو، یا رب الهی العفو

شاعر: یوسف رحیمی