کاش تا لحظۀ مردن به دلم غم باشد
محفل اشک برای تو فراهم باشد
روضه‌ات آب حیات است برایم، ای کاش
در دلم تا نفسی هست محرم باشد
آبرویی بده آن‌قدر که تا آخر عمر
تا سری هست فقط پیش شما خم باشد
مرگ صدبار مبارک‌تر از آن روزی که
در دلم ذره‌ای از مهر شما کم باشد
خاکِ نفرین شده آن است که در ماتم تو
خالی از نام تو و روضه و پرچم باشد

شاعر: زهرا نظری