صدای کرب‌وبلای حسین می‌آید
به هوش باش، صدای حسین می‌آید
تجارت و زن و فرزند و دین و دنیا را
کسی که کرده فدای حسین، می‌آید
یکی به پای ترک خورده و پر از تاول
به شوق بوسه به پای حسین می‌آید
یکی به منصب سقّایی است و مشک به دوش
بسوی واعطشای حسین می‌آید
یکی است از سفر مکّه تازه برگشته
به سمت قبله‌نمای حسین می‌آید
یکی به هروله با دسته‌ی طُوَیرجیان
مگر به سعی و صفای حسین می‌آید
یکی به لهجه‌ی مشهد به روی خاک نوشت
ببین غلامرضای حسین می‌آید
توان آمدن کربلا نداشت یکی
به دست کارگشای حسین، می‌آید
یکی خیال نمی‌کرد قسمتش باشد
می‌آید و به دعای حسین می‌آید
قلندری به وَلای علی قسم می‌خورد
که با امید وَلای حسین می‌آید
مسیحی، اهل تسنّن، سیاه و سرخ و سفید
هرآنکه هست، برای حسین می‌آید
خوشا زیارت آنکس که بعد برگشتن
به پرسش فقرای حسین می‌آید
فرشته تا به قیامت فرستدش صلوات
که اربعین به عزای حسین می‌آید
شهید کوچه‌ی ما بین کاروان با ماست
به دیدن شهدای حسین می‌آید
اگرچه گرم تماشاست رهبرم از دور
ولی دلش به هوای حسین، می‌آید
خدا گواست که از این حماسه پژواکِ
تجلّیاتِ خدای حسین می‌آید
دم ورودی کرب‌وبلا چه غوغایی است
نوای نوحه‌سرای حسین می‌آید
عمود آخر جاده است و روضه‌خوان می‌گفت
جواب أدرک أخای حسین می‌آید
حسین داغ دلش تازه است و عبّاسش
به پیشواز، بجای حسین می‌آید
خدا کند سخن روضه‌خوان غلط باشد
که خنجری به قفای حسین می‌آید
خدا کند سخن روضه‌خوان غلط باشد
سرِ ز سینه جدای حسین می‌آید
تکان پرچم توحید را تماشا کن
نسیم باد صبای حسین می‌آید
به گوش باش، عزیز حسین در راه است
به هوش باش، صدای حسین می‌آید

شاعر: مهدی جهاندار