به شام غریبان، رسیده دل من
الهی که روضه‌ت، بشه مقتل من
همین ظهر امروز، گلوتو بریدن
همین ظهر امروز که شد صبح محشر
همین ظهر امروز، که حٌرمت شکستن
که غارت شد از اهل بیت تو مَعجر
دوباره من و یاد گودال
از این روضه‌های تو هیهات
چه بی‌غیرتم که نمردم، پای غم‌هات
«بمیرم برای غم تو»

دل کودکان خون، زمین و زمان خون
شده خط به خط دفتر روضه‌خوان خون
همین ظهر امروز، به شمشیر و نیزه
به سنگ و به چوب و عصا می‌زدندَت
تو خورشید زینب، تویی جان زهرا
که بی سر به روی زمین می‌کِشَندَت
تو و زینب بی پناهِت
نگاه یتیمان به راهِت
به جا مانده خاکستری از، خیمه‌گاهِت
«حسین ای پناه دو عالم»

کجا می روی ای، همه هستیِ ما؟
خداحافظ ای بی، سرِ إربا إربا
خداحافظ ای ماه، که بودی امیدم
خداحافظ، ای پهلوان رشیدم
خداحافظ ای گل، گل پرپر من
گل سرخ تشنه، علی اصغر من
خداحافظ ای قاسم من
خداحافظ ای اکبر من
خداحافظ ای جان من ای دلبر من
«خداحافظ از جان زینب»

خداحافظ عشقِ، دل بی قرارم
علی جان تو رو به، خدا می سپارم
حلالم کن آقا، چقد گریه کردم
چقدر این روزا زحمتت داده زهرا
حلالم کن آقا، که کاری نکردم
چقد حرف شنیدی از این اهل دنیا
حلالش کن این بستری رو
حلالش کن این قد کمونو
حلالش کن این خسته حال نیمه جونو
«خداحافظ از جان زهرا»

شاعر: میلاد عرفانپور