در هر طرف رو می کنم، یاد غم او می کنم
بی تو چه سان سر کنم؟
ابری شده چشمان من، پرپرشده قرآن من
بی تو چه سان سر کنم؟
بانوی هجده ساله‌ی خانه‌ی من
هم سفره‌ی غم های کاشانه‌ی من
ببین علی تنهاست

فرمانده‌ی تنهای من، ای وارث غم های من
سرباز تو می رود
در خانه هم تنها شدی، دیگر تو بی زهرا شدی
سرباز تو می رود
یاس جوون طاقت سیلی نداره
ماه طاقت هاله نیلی نداره
علی خداحافظ

مهمان این ویران نشین، ای سر تو ای زخمی ترین
بابا ببین صورتم
پروانه رویت منم، دلتنگ ابرویت منم
بی تاب و بی طاقتم
پای نگاه نیزه بی طاقت شدم
بودم سه ساله ناگهان پرپر شدم
حسین عشق زینب

شاعران: محمد مهدی سیار و سید حسین متولیان