ز کثرت گنه بی شمار گریه کنم
ز کثرت گنه بی شمار گریه کنم
و یا ز خجلت پروردگار گریه کنم
گلی نچیده خزان گشت باغ زندگیم
روا بود که چو ابر بهار گریه کنم
خدا گواست که جبران نمی شود گنهم
تمام عمر اگر زار زار گریه کنم
جحیم از گنهم می کند فرار به حشر
مرا چه روی که از بیم نار گریه کنم
گناه بین من و یار دوری افکنده
به حال خویش و یا هجر یار گریه کنم
سزد که با سر و پای برهنه در هر کوی
به راه افتم و دیوانه وار گریه کنم
سزد ز کثرت عصیان کنم ز شهر فرار
نهاده سر به دل کوهسار گریه کنم
اله من به من آن اشک ده که تا دم صبح
چو چشم عاشق شب زنده دار گریه کنم
اراده تو به بخشیدنم گرفته قرار
بر آن شذم که دگر بیقرار گریه کنم
به حفظ آبرویم دادی از کرم دستور
که مخفیانه به شب های تار گریه کنم
به میثم علی اشکی ببخش «میثم» را
که در ولای علی پای دار گریه کنم
و یا ز خجلت پروردگار گریه کنم
گلی نچیده خزان گشت باغ زندگیم
روا بود که چو ابر بهار گریه کنم
خدا گواست که جبران نمی شود گنهم
تمام عمر اگر زار زار گریه کنم
جحیم از گنهم می کند فرار به حشر
مرا چه روی که از بیم نار گریه کنم
گناه بین من و یار دوری افکنده
به حال خویش و یا هجر یار گریه کنم
سزد که با سر و پای برهنه در هر کوی
به راه افتم و دیوانه وار گریه کنم
سزد ز کثرت عصیان کنم ز شهر فرار
نهاده سر به دل کوهسار گریه کنم
اله من به من آن اشک ده که تا دم صبح
چو چشم عاشق شب زنده دار گریه کنم
اراده تو به بخشیدنم گرفته قرار
بر آن شذم که دگر بیقرار گریه کنم
به حفظ آبرویم دادی از کرم دستور
که مخفیانه به شب های تار گریه کنم
به میثم علی اشکی ببخش «میثم» را
که در ولای علی پای دار گریه کنم
نظرات