يا اِمامَ العصرِ مَشّايه، كَي اَراكُم هاتِ لي آيَه

یا امام زمان به پیاده روی (اربعین) آمدم. نشانه ای بدهید تا شما را ببینم

 

هَل اُعايِنُ حافِياً يَبكي، اَم جَليلاً يَحمِلُ الرّايَه

آیا پیاده ای هستید که اشک میریزد یا بزرگی که پرچم به دست دارد؟

 

ضاقَ بي صَدري، والنَّوى مُرُّ

سینه ام تنگ شده و دوری تلخ است

 

لكِنِ الهُجرانُ ، ما لَه عُذرُ

اما این هجران را چاره ای نیست

 

***   ***   ***   ***

 

هَل اَراكَ مُقيَّدا تُضربْ، اَم ثِيابُكَ طَرفُها يَلهَب

آیا تو را دست بسته ای میبینم که کتک می خورد یا اینکه گوشه لباست آتش گرفته است؟

 

اَم لِطَيبَةِ شاكِياً تَتلو، ما تَلَت يَومَ السِّبا زَينَب

یا با دردمندی چیزی را میخوانی که زینب در اسارت خواند؟

 

قُم اَيا جَدّاه، آهِ واوَيلاه

برخیز یا جداه، آه و واویلا

 

اِنَّنا نَسبى، يا رسولَ الله

ما به اسارت میرویم، یا رسول الله

 

***   ***   ***   ***

 

هَل تُرى بينَ المَضافاتِ، تُوقِد التَنّورَ لِلطّاهي

آیا بین موکب ها تو را می بینم که برای آشپزها شعله روشن می کنی؟

 

اَم تَصُبُّ الماءَ لِلزّوار، اَم تَجُرُّ الآهَ بِالآهِ

یا اینکه برای زائران آب می ریزی یا دردمندانه آه می کشی؟ 

 

يا مُضيفَ النّاس، اِنَّني ضَيفُ

ای میزبان مردم، من میهمانم

 

مُنيَتي مولاي، مِنكُمُ الطيفُ

مولایم، آرزویم اندکی لطف شماست

 

***   ***   ***   ***

 

هَل تُرى اَحتارُ بينَ الناس، هَل يُضِلُّ العاشقَ الاحساس

آیا میبینی که بین مردم سرگردانم؟ آیا احساس، عاشق را گمراه می سازد؟

 

إن يَخُنّي في الهَوى قَلبي، سَوفَ اَشكو القَلبَ لِلعَبّاس

اگر قلبم در عشق شما بمیرد، آن را برای شکایت به نزد عباس خواهم برد

 

کُلُّ أیامی، أربعینیّه

همه روزهای من در حال و هوای اربعین است

 

کُلُّ أَوْطانی، کربلائیّه

همه وطن های ما بوی کربلا دارد

 

***   ***   ***   ***

 

أم لسانُ الحالِ يا مَهدي، مُسرعاً آتي اِلى جَدّي

یا اینکه این زبان حال شماست یا مهدی: که شتابان به سوی جدم می‌آیم

 

كَي اَعودَ لِنصُرةِ الاَبطال، فی لواءِ القدسِ وَ الحَشدِ

تا برای یاری دلاوران در سپاه قدس و حشدالشعبی بازگردم

 

وَ الفَصائِلُ لي، وَ الفَیالِقُ لي

گردان ها از آن من است، لشکرها از آن من است

 

ثم حزبُ الله، ذاكَ جَيشُ عَلي

و حزب الله... ارتش علی است

 

 

شاعر: نور آملی (از لبنان)