با تو ام ای دشت بی پایان، سوار ما چه شد؟
یکه تاز جاده های انتظار ما چه شد؟
آشنای "لا فتی الا علی" انک کجاست؟
صاحب "لا سیف الا ذوالفقار" ما چه شد؟
چهارده قرن است چهل منزل عطش پیموده ایم
التیام زخم های بی شمار ما چه شد؟
چشم یوسف انتظاران را کسی بینا نکرد
روشنای دیده ی امیدوار ما چه شد؟
باز ای موعود! بی تو جمعه ای دیگر گذشت
کشت ما را بی قراری پس قرار ما چه شد؟
می نشینم تا ظهور سرخ مردی سبزپوش
آن زمان دیگر نمی پرسم بهار ما چه شد؟

شاعر: مهدی جهاندار