باز کن در منم منم یارب، عبد آلوده دامنم یارب
باز کن در، منم منم یارب
عبد آلوده دامنم یارب
دلم آلوده است و با این حال
حرف دل با تو می زنم یارب
بهترین میزبان تو هستی تو
بدترین میهمان منم یارب
با تو پیوند دوستی بستم
گر چه با خویش دشمنم یارب
گر چه صدبار توبه بشکستم
باز هم توبه می کنم یارب
کرمی کن بگیر دستم را
که دگر توبه نشکنم یارب
کاش پیش از گنه روان می شد
روح از غالب تنم یارب
به کدامین گنه کنم اقرار
که بود روی گفتنم یارب
معصیت ها چو مار پیچیدند
همه بر دور گردنم یارب
آه از آن لحظه ای که می گردد
خانه گور مسکنم یارب
با همه تیره روزیم چون شمع
از شرار تو روشنم یارب
خارهای گنه به مهر علی
گشته خوشتر زگلشنم یارب
«میثمم» جز به خاک پای علی
سر به جائی نیفکنم یارب
شاعر: استاد غلامرضا سازگار
عبد آلوده دامنم یارب
دلم آلوده است و با این حال
حرف دل با تو می زنم یارب
بهترین میزبان تو هستی تو
بدترین میهمان منم یارب
با تو پیوند دوستی بستم
گر چه با خویش دشمنم یارب
گر چه صدبار توبه بشکستم
باز هم توبه می کنم یارب
کرمی کن بگیر دستم را
که دگر توبه نشکنم یارب
کاش پیش از گنه روان می شد
روح از غالب تنم یارب
به کدامین گنه کنم اقرار
که بود روی گفتنم یارب
معصیت ها چو مار پیچیدند
همه بر دور گردنم یارب
آه از آن لحظه ای که می گردد
خانه گور مسکنم یارب
با همه تیره روزیم چون شمع
از شرار تو روشنم یارب
خارهای گنه به مهر علی
گشته خوشتر زگلشنم یارب
«میثمم» جز به خاک پای علی
سر به جائی نیفکنم یارب
شاعر: استاد غلامرضا سازگار
نظرات