عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ وَ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ جَمِيعاً عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ

أَوْحَى إِلَى‏ دَاوُدَ ع أَنِ ائْتِ عَبْدِي دَانِيَالَ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ عَصَيْتَنِي‏ فَغَفَرْتُ لَكَ وَ عَصَيْتَنِي‏ فَغَفَرْتُ لَكَ‏ وَ عَصَيْتَنِي‏ فَغَفَرْتُ لَكَ

فَإِنْ أَنْتَ عَصَيْتَنِيَ‏ الرَّابِعَةَ لَمْ أَغْفِرْ لَكَ فَأَتَاهُ دَاوُدُ ع فَقَالَ يَا دَانِيَالُ إِنَّنِي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكَ وَ هُوَ يَقُولُ لَكَ إِنَّكَ عَصَيْتَنِي‏ فَغَفَرْتُ لَكَ وَ عَصَيْتَنِي‏

فَغَفَرْتُ لَكَ وَ عَصَيْتَنِي‏ فَغَفَرْتُ لَكَ فَإِنْ أَنْتَ عَصَيْتَنِيَ‏ الرَّابِعَةَ لَمْ أَغْفِرْ لَكَ فَقَالَ لَهُ دَانِيَالُ قَدْ أَبْلَغْتَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَلَمَّا كَانَ فِي السَّحَرِ

قَامَ دَانِيَالُ فَنَاجَى رَبَّهُ فَقَالَ يَا رَبِّ إِنَّ دَاوُدَ نَبِيَّكَ أَخْبَرَنِي عَنْكَ أَنَّنِي قَدْ عَصَيْتُكَ فَغَفَرْتَ لِي وَ عَصَيْتُكَ فَغَفَرْتَ لِي

وَ عَصَيْتُكَ فَغَفَرْتَ لِي وَ أَخْبَرَنِي عَنْكَ أَنَّنِي إِنْ عَصَيْتُكَ الرَّابِعَةَ لَمْ تَغْفِرْ لِي فَوَ عِزَّتِكَ لَئِنْ لَمْ تَعْصِمْنِي لَأَعْصِيَنَّكَ ثُمَّ لَأَعْصِيَنَّكَ ثُمَّ لَأَعْصِيَنَّك‏

ترجمه: امام باقر (عَلَيْهِ السَّلَامُ) فرمود: خداوند به داود نبىّ (علیه السلام) وحى فرستاد كه: نزد بنده‏ام دانيال برو و بگو: مرا معصيت كردى و تو را آمرزيدم، (باز هم) معصيت كردى و آمرزيدم (و بار سوم نيز) معصيت كردى و تو را آمرزيدم، اگر مرتبه چهارم معصيت كنى تو را نمى ‏آمرزم. حضرت داود (علیه السلام) نزد وى آمد و اظهار داشت: من رسول خدا براى تو هستم، خداوند فرمايد: مرا معصيت كردى و تو را آمرزيدم، (باز هم) معصيت كردى و آمرزيدم (و بار سوم نيز) معصيت كردى و تو را آمرزيدم، چنانجه مرتبه چهارم معصيت كنى تو را نمى‏آمرزم. دانيال گفت: اى پيامبر خدا! مأموريت خود را انجام دادى و ابلاغ رسالت كردى. چون هنگام سحر شد، دانيال‏ به پا خاست و با پرودگار مناجات كرد و گفت: اى پروردگار! همانا پيغمبرت داود به من خبر داد كه من معصيت تو را كرده‏ام و تو مرا آمرزيده‏اى و چون دگر بار معصيت كردم باز آمرزيده‏اى و بار سوّم نيز معصيت كردم و و آمرزيده‏اى، و مرا خبر داد كه اگر بار چهارم معصيت كنم مرا نمى ‏آمرزى، به عزّتت سوگند! اگر مرا باز ندارى و حفظم نكنى، معصيت مى ‏كنم، سپس معصيت مى‏ كنم و باز هم معصيت مى‏ كنم.

منبع: کافی/ جلد ‏2 / صفحه 435-436