نتوان گفت که آن شعله چه با مادر کرد
شعله را بر در جنت نتوان باور کرد
آدم از روز ازل ,گریه کن زهرا بود
از سر چشمه ی کوثر, مژه اش را تر کرد
گل بستان محمد , ز چه رو پژمرده ست
غنچه ی نورس او را چه کسی پرپر کرد
وسط,کوچه زمین خورد پی حیدر و باز
با وقاری علوی چادر خود را سرکرد
پیشتر زانکه بلایی رسد از کرببلا
زینب فاطمه را شعله ی در, مضطر کرد
کمر فاتح خیبر به شگفتی خم شد
یاد سیلی به رخ یار, چه با حیدر کرد
هیجده سالگی و قامت خم, واویلا
بازی عمر چه با دختر پیغمبر کرد
به چه حالی زهرا رفت غریبانه به خاک
به چه حالی حیدر با غم زهرا سر کرد
کوثر آیینه ی اشک است و نبیند اندوه
هر که این سوره ی پر معجزه را از بر کرد

شاعر: میلاد عرفان پور